मित्र हो, नमस्कार.


"यज्ञकुण्ड अनुभूतीचे, धगधगून फुलले होते
चेहरे नव्या सृजनांचे, ज्वाळांत उजळले होते
मी, हवि शब्द-शब्दाचा अर्पितांच, कांतरवेळीं
दशदिशांत उन्मेषांचे, स्फुल्लिंग उधळले होते " !!

----- रविशंकर.
९ डिसेंबर २००८.

Sunday, May 31, 2026

|| विदारक ||

|| विदारक ||


 दादा-भाऊ-पोलीस-हैवान

परस्परां चे ' यार ' आहेत

' तेरी भी चुप, मेरी भी चुप

                     मध्ये, सगळे च तयार आहेत        || १ ||

 

पन्नास जीव गेले, तरी

' बडे मासे ' पसार आहेत

निलंबनां ची ऐशी-तैशी

                       अखंड चालूं पगार आहेत           || २ ||

 

  वार्तापत्रं , गुळूमुळू

करीत गप्पगार आहेत

निरुद्योगी ' नेटकरी '

                        ' शेरेबाजी ' त बेजार आहेत       || ३ ||

 

बंदोबस्तात लाल दिव्यांच्या

गाड्या फिरकणार आहेत

तंपासाच्या कामांसाठी

                        पोलीस उसनवार आहेत           || ४ ||

 

चंवकशी समित्यांवरचे

यांतलेच दमदार आहेत

खरे-खोटे, खोटे-खरे

                      अहवाल लिहून तंयार आहेत       || ५ ||

 

हां हां म्हणतां गायब व्हायला

पुराव्यां चे होकार आहेत

तोड करून फिरणारे

                        बक्कळ साक्षीदार आहेत          || ६ ||

 

' तारीख पे तारीख ' वाले

वकील, महा हुषार आहेत

जामिनांवर सोडून द्यायला

                      न्यायाधीशही हंजार आहेत        || ७ ||

 

आज मोर्चे कांढणारे

उद्यां ना दिसणार आहेत

सांत्वना ला जाण्याचेही

                       नक्की ' ईव्हेण्ट ' होणार आहेत  || ८ ||

 

 ' तेराव्या ' ला, गांठीं-भेंटीं स

बडी धेंडं जाणार आहेत

' पक्षाध्यक्ष ' पोंचेतोवर

                         कावळे तांटकळणार आहेत      || ९ ||

 

मृतांसाठी एक लाख 

जखमीं स पन्नास हंजार आहेत

' माय-बापां ' च्या डोंळ्यांतले

अश्रू निराधार आहेत ...

 

' माय-बापां ' च्या डोंळ्यांतले

                        अश्रू निराधार आहेत ... ...    || १० ||

 *******************************************

-- रविशंकर.

३१ मे २०२६ 

 

  

 

 

Tuesday, January 27, 2026

|| लिव्ह इन सेकंड इनिंग ||

    

 

 

 

वैधुर्याला [ / वैधव्याला ] ठाउक नव्हते

घंडायची होती तंव भेंट

नेहा भिडतां , अलगद शिरलो

डोळ्यांतुन काळजांत , थेट                || ||


क्षणात एका , ' सप्तदशी ' ने

कशी टांकली न कळे , कात

ओंळख , स्वारस्यांत बदलली

रंग जगाला चंढले सात                     || ||


साध्या-साध्या संवादांतुन

ऐकूं आले गुणगुणणे

' उर्वरीत ' बोलल्याविणेही

तुझे मला कळले म्हणणे                     || ||


सहवासाची शाल मखमली

रुसव्या-फुगव्यांनी विणणे

बेलबुट्टि भंरतांना , नाही

हौस तुझी-माझी शिणणे                     || ||


वर विधि चा , ' नरजन्म ' असे हा

आंकळतां हें , लवलाही

रडत-कुढत , उर्वरीत जीवन

जगायचे कारण नाही                         || ||


गेलेले परतणार नाहित

कठोर वास्तव स्वीकारूं

उणीव पहिल्या ' अर्धांगां ' ची

डावात दुज्या पुरी करूं                      || ||


वाजवितां येतोच दुतोंडी

जनापवादांचा ढोल

संकटकाळीं साद घालितां

कोण धांवते ? तें बोल                         || ||


पोरें-बाळें ही गुरफटलीं

ज्यांच्या-त्यांच्या संसारीं

एकटेपणाची ही भंयकर

जाणीव च , काळीज चिरी                    || ||


तरी न खंचतां , अनमोल असे

उरले-सुरले दिवस जगूं

तिन्हीसांजही आयुष्याची

रसिकपणाने उपभोगूं                         || ||


तन-मन-धन वेचूं दोघेही

उगीच हात न आंखडतां

परस्परांसाठी च झिजावे

गरज न घेण्याची शपथा                     || १० ||

 

म्हणोत कोणी ' म्हातारचळी '

म्हणोत ' वेडे ' कुणी , खुशाल

आंतरीक ओढिची , भंरजरी

मिरवूं ही , अंगावर शाल                     || ११ ||


**********************************

-- रविशंकर.

२७ जानेवारी २०२६